แถบแสงที่มองเห็นได้มีช่วงตั้งแต่ 400 ถึง 700 นาโนเมตร ซึ่งเป็นสีที่ดวงตามนุษย์สามารถแยกแยะได้ กระจกอินฟราเรดในเซียะเหมินคือ 532 นาโนเมตรสำหรับสีเขียว และ 633 นาโนเมตรสำหรับสีแดง โดยมีความแตกต่างกัน 100 นาโนเมตรระหว่างทั้งสอง เลนส์ที่ใช้ในช่วงนี้มีข้อกำหนดที่สูงมากสำหรับค่าสูงสุดของจุดศูนย์กลางการเคลือบ และโดยปกติแล้วออฟเซ็ตจะถูกควบคุมภายใน 5 นาโนเมตร ยิ่งความยาวคลื่นสั้นลง ข้อกำหนดสำหรับความแม่นยำของตำแหน่งของจุดสูงสุดตรงกลางก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย ตัวอย่างเช่น สำหรับอัลตราไวโอเลต 355 นาโนเมตรและ 266 นาโนเมตร ค่าชดเชยจะน้อยกว่า 5 นาโนเมตร นี่เป็นการทดสอบที่มีความต้องการอย่างมากสำหรับอุปกรณ์และกระบวนการเคลือบ บริษัทเป็นผู้ผลิตกระจกออพติคอลอินฟราเรดไกลระดับมืออาชีพ
กระจกอินฟราเรดต้องการให้ตัวกระจกมีการส่องผ่านแสงอินฟราเรดที่สูงมาก กระจกอินฟราเรดแบ่งออกเป็นประเภทโมโนคริสตัลไลน์และโพลีคริสตัลไลน์ ในตู้สวิตช์ไฟ พูดกันตรงๆ ฟิล์มแสงอินฟราเรดล้วนมีระดับคลื่นยาว um เช่น เลเซอร์ CO2 อยู่ที่ 10.6um (10,600 นาโนเมตร) และฟิล์มถ่ายภาพความร้อนอินฟราเรดอยู่ที่ 3-5um และ 8-14um หนังของพวกเขาก็หนามากเช่นกัน โดยปกติจะอยู่ที่ระดับ um ดังนั้นความแม่นยำของตำแหน่งของจุดศูนย์กลางตรงกลางจะไม่สูงมาก ค่าเบี่ยงเบนสูงสุดเดียวกันที่ 0.1 μ m (100 นาโนเมตร) เทียบเท่ากับสีแดงที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวในสนามแสงที่มองเห็น และชั้นฟิล์มไม่มีเงื่อนไขอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม เมื่อสถานการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นในสนามแสงอินฟราเรด จะเท่ากับ 10.6 μm ถึง 10.5 μm โดยที่การส่งผ่านสูงสุดยังคงไม่เปลี่ยนแปลง (โดยปกติจะเป็นเส้นโค้งแบน) มีเพียงสีของรูปลักษณ์เท่านั้นที่เปลี่ยนไป ดังนั้นในระบบฟิล์มอินฟราเรด เนื่องจากชั้นฟิล์มหนา ความแตกต่างของความหนาสะสมอาจเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสี อย่างไรก็ตามเมื่อนำไปใช้กับแสงอินฟราเรดจะไม่ส่งผลต่อการใช้งาน โดยปกติแล้ว ความแตกต่างของสีนี้เกิดขึ้นในการเคลือบหลายชุด และสีเกือบจะเหมือนกันในการเคลือบชุดเดียวกัน! หากลูกค้ามีข้อกำหนดด้านความสม่ำเสมอของสีในชั้นฟิล์มอินฟราเรดในแบตช์ที่แตกต่างกัน จะกลายเป็นความท้าทายสำหรับผู้ผลิต สิ่งนี้ต้องการความแม่นยำในการควบคุมเพิ่มเติม ซึ่งจะทำให้ต้นทุนของผลิตภัณฑ์เพิ่มขึ้นอย่างมองไม่เห็นและนำไปสู่ราคาขายที่สูงขึ้น การแสวงหาสีภายนอกนี้ไม่ได้ช่วยให้ประสิทธิภาพที่แท้จริงแต่อย่างใด
